Τα περισσότερα χαρτιά μιας οικογένειας δεν τα ελέγχει κανείς. Και μετά, σε κάποιο γκισέ, σας ζητούν κάτι που δεν σας είχε ζητήσει ποτέ κανείς — μια επιστολή, ένα πιστοποιητικό, την υπογραφή ενός γονέα που βρίσκεται δύο χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά — και η ουρά πίσω σας σταματά να προχωρά. Σχεδόν πάντα πρόκειται για κάτι που στο σπίτι θα έπαιρνε δέκα λεπτά και που σε ένα γκισέ δεν βγαίνει με τίποτα.
Γι' αυτά τα έγγραφα είναι ο λόγος: γιατί ένα παιδί χρειάζεται σήμερα δικό του διαβατήριο σχεδόν παντού, πόσο σύντομη είναι η ζωή του, πότε ζητείται επιστολή συναίνεσης και τι αποδεικνύει ένα πιστοποιητικό γέννησης που δεν αποδεικνύει το διαβατήριο.
Τα βασικά
- Το παιδί είναι κάτοχος δικού του διαβατηρίου — η εγγραφή στο διαβατήριο του γονέα καταργήθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και δεν γίνεται δεκτή στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου.
- Το παιδικό διαβατήριο ζει τον μισό χρόνο από το δικό σας, και από πάνω προστίθεται ο κανόνας ισχύος της χώρας προορισμού.
- Η συναίνεση ζητείται πολύ συχνότερα απ' όσο την επιβάλλει ο νόμος, επειδή το αδίκημα από το οποίο προστατεύει συμβαίνει κατά την αναχώρηση.
- Το διαβατήριο δεν λέει ποιοι είναι οι γονείς ενός παιδιού. Το πιστοποιητικό γέννησης το λέει.
- Η κράτηση ασυνόδευτου ανηλίκου είναι σύμβαση επιμέλειας, όχι μια θέση με λίγη παραπάνω προσοχή.
Ένα Άτομο — Ένα Διαβατήριο, και το Παιδί Είναι Άτομο
Επί δεκαετίες ένα παιδί μπορούσε να ταξιδεύει γραμμένο στο διαβατήριο ενός γονέα — ένα όνομα και μια μικρή φωτογραφία προς το τέλος του βιβλιαρίου. Σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση αυτό το τερμάτισε ο νόμος. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 444/2009 εισήγαγε αυτό που οι αιτιολογικές του σκέψεις ονομάζουν αρχή «ένα άτομο — ένα διαβατήριο» και άλλαξε τους κανόνες ώστε τα ταξιδιωτικά έγγραφα «να εκδίδονται ως ατομικά έγγραφα», απαίτηση που τα κράτη μέλη έπρεπε να εφαρμόζουν «το αργότερο στις 26 Ιουνίου 2012». Ο λόγος βρίσκεται στην ίδια αιτιολογική σκέψη: το ατομικό έγγραφο «διασφαλίζει ότι το διαβατήριο και τα βιομετρικά στοιχεία συνδέονται μόνο με το πρόσωπο που κατέχει το διαβατήριο», κάτι που ένα κοινό βιβλιάριο δεν μπορεί να κάνει.
Η αρχή αυτή δεν είναι ευρωπαϊκή συνήθεια. Η αρχή της Σιγκαπούρης, η Immigration and Checkpoints Authority, το λέει σε μία γραμμή: «Όλοι οι ταξιδιώτες, ανεξαρτήτως ηλικίας, πρέπει να κατέχουν έγκυρο ταξιδιωτικό έγγραφο εκδοθέν ατομικά, καθώς τα ομαδικά ταξιδιωτικά έγγραφα δεν γίνονται δεκτά.» Η Γερμανία κατάργησε εντελώς το δικό της παιδικό έγγραφο — από την 1η Ιανουαρίου 2024 το Kinderreisepass δεν εκδίδεται πλέον ούτε παρατείνεται, και η εξήγηση του ίδιου του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Εσωτερικών είναι ότι τα παρατεταμένα παιδικά διαβατήρια «δεν αναγνωρίζονται πλέον παγκοσμίως από τα κράτη ως ταξιδιωτικά έγγραφα».
Άρα το πρώτο που πρέπει να τακτοποιηθεί είναι το λιγότερο ενδιαφέρον. Ένα νεογέννητο χρειάζεται δικό του βιβλιάριο, με φωτογραφία, πριν κάνει κανείς οποιαδήποτε κράτηση. Το αν χρειάζεται από πάνω βίζα ή άδεια είναι ξεχωριστό ερώτημα με τέσσερις πιθανές μορφές, και ένα παιδί χρειάζεται συνήθως το δικό του αντίτυπο εκείνης που ισχύει για τους ενήλικες.
Το Παιδικό Διαβατήριο Λήγει Νωρίτερα από ό,τι Σχεδιάζετε
Τα παιδικά έγγραφα είναι σκόπιμα βραχύβια, επειδή το πρόσωπο ενός παιδιού αλλάζει. Η βρετανική οδηγία το λέει ωμά: «Το διαβατήριο ενός παιδιού ισχύει για 5 χρόνια», έναντι δέκα για έναν ενήλικα, με μετάβαση στους κανόνες των ενηλίκων στα δεκαέξι. Η Γερμανία, έχοντας καταργήσει το παιδικό της έγγραφο, εκδίδει στα παιδιά συνηθισμένα διαβατήρια — με ισχύ έως έξι χρόνια για όποιον είναι κάτω των είκοσι τεσσάρων.
Δύο συνέπειες προκύπτουν και οι δύο δαγκώνουν αργά. Η πρώτη είναι αριθμητική: τα διαβατήρια μιας οικογένειας ξεσυγχρονίζονται σχεδόν αμέσως, οπότε το ταξίδι που το δικό σας έγγραφο καλύπτει άνετα είναι ακριβώς το ταξίδι στη μέση του οποίου λήγει του παιδιού. Η δεύτερη είναι ότι η απαίτηση ισχύος της χώρας προορισμού προστίθεται πάνω σε αυτή τη μικρότερη ζωή. Πολλές χώρες θέλουν να βλέπουν μήνες υπολειπόμενης ισχύος μετά την αναχώρηση, και ενιαίος κανόνας για το πόσους δεν υπάρχει — είναι ξεχωριστός έλεγχος με ξεχωριστή απάντηση ανά χώρα, που εφαρμόζεται στο βιβλιάριο του παιδιού ακριβώς όπως και στο δικό σας.
Η Επιστολή που Δεν Ζητά Κανένας Νόμος, και οι Χώρες που Ζητούν
Αν ρωτήσετε αν απαιτείται επιστολή συναίνεσης, η ειλικρινής απάντηση είναι ότι στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου καμία διάταξη δεν την κατονομάζει. Η πύλη Your Europe της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το λέει καθαρά: «Δεν υπάρχουν κανόνες της ΕΕ για το θέμα αυτό, κάθε χώρα της ΕΕ αποφασίζει αν απαιτεί το παιδί να έχει επίσημη εξουσιοδότηση από τους γονείς ή τον κηδεμόνα του.» Και αμέσως μετά, η πρόταση που εξηγεί γιατί ζητείται ούτως ή άλλως: «ακόμη κι αν μια χώρα δεν απαιτεί από τους ανηλίκους να φέρουν επίσημη εξουσιοδότηση για να εγκαταλείψουν το έδαφός της ή να εισέλθουν σε αυτό, άλλες χώρες από τις οποίες διέρχονται μπορεί να ζητήσουν από το παιδί να επιδείξει μία.»
Ο υπάλληλος που κοιτάζει έναν ενήλικα και ένα παιδί ελέγχει το μοναδικό πράγμα που δεν μπορεί να του δείξει ένα διαβατήριο: ότι αυτός ο ενήλικας επιτρέπεται να βγάλει αυτό το παιδί από τη χώρα.
Ο λόγος της ερώτησης βρίσκεται στην πλευρά της αναχώρησης. Κατά το άρθρο 1 του βρετανικού Child Abduction Act 1984, «πρόσωπο συνδεόμενο με παιδί κάτω των δεκαέξι ετών διαπράττει αδίκημα αν το πάρει ή το στείλει εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου χωρίς τη δέουσα συναίνεση» — δηλαδή τη συναίνεση όλων όσοι ασκούν τη γονική μέριμνα ή την άδεια του δικαστηρίου. Η επίσημη οδηγία το συμπυκνώνει: «Το να πάρεις ένα παιδί στο εξωτερικό χωρίς άδεια είναι αρπαγή παιδιού.» Ο υπάλληλος που ρωτά για τον άλλον γονέα δεν επιβάλλει κανόνα εγγράφων. Ελέγχει την απουσία αδικήματος, και γι' αυτό η ερώτηση επιβιώνει σε χώρες των οποίων ο νόμος δεν αναφέρει κανένα έντυπο.
Δύο χώρες κατονομάζουν μία ρητά. Η Γαλλία απαιτεί autorisation de sortie du territoire για Γάλλο ανήλικο που ζει στη Γαλλία και ταξιδεύει χωρίς πρόσωπο που ασκεί τη γονική μέριμνα· η Service-Public αναφέρει ότι ο ανήλικος πρέπει να έχει μαζί του το συμπληρωμένο έντυπο, το δικό του έγγραφο ταυτότητας και ευανάγνωστη φωτοτυπία του εγγράφου ταυτότητας του γονέα που υπογράφει, και ότι κανένα άλλο έγγραφο δεν πρέπει να ζητείται. Η Νότια Αφρική είναι αυστηρότερη: γονέας που ταξιδεύει μόνος πρέπει να προσκομίσει «ένορκη δήλωση γονικής συναίνεσης ή δικαστική απόφαση που παραχωρεί την επιμέλεια ή τη νόμιμη κηδεμονία» μαζί με «αντίγραφο της ταυτότητας ή του διαβατηρίου του γονέα ή κηδεμόνα που δεν ταξιδεύει και τα στοιχεία επικοινωνίας του».
Μένει το πρακτικό πρόβλημα. Μια επιστολή που βρίσκεται στο γραμματοκιβώτιο στο σπίτι δεν είναι επιστολή που έχετε, και το να την ανασύρετε σε ένα γκισέ προϋποθέτει τηλέφωνο που ήδη δουλεύει σε αυτή την πλευρά των συνόρων — μια eSIM κατεβαίνει στη συσκευή πριν φύγετε και είναι ενεργή μόλις ανοίξουν οι πόρτες, κάτι που δεν ισχύει για οτιδήποτε προσπαθήσετε να κανονίσετε σε μια αίθουσα αφίξεων με ένα κουρασμένο παιδί στην αγκαλιά.
Τι Πρέπει να Γράφει η Επιστολή
Διεθνές έντυπο δεν υπάρχει, οπότε γράψτε εκείνο που απαντά στην ερώτηση του υπαλλήλου. Η βρετανική οδηγία λέει ότι «μια επιστολή από το πρόσωπο που ασκεί τη γονική μέριμνα του παιδιού συνήθως αρκεί για να αποδείξει ότι έχετε άδεια» και ότι πρέπει να φέρει «τα στοιχεία επικοινωνίας του άλλου προσώπου και λεπτομέρειες για το ταξίδι».
-
Ονομάστε όλους όπως τους γράφουν τα διαβατήρια
Τον γονέα που συναινεί, τον ενήλικα που ταξιδεύει και το παιδί, με την ορθογραφία που τυπώνουν τα έγγραφα. Ένα συντομευμένο μεσαίο όνομα είναι αυτό που ρίχνει την αντιπαραβολή.
-
Πείτε σε τι ακριβώς δίνεται η συναίνεση
Τις χώρες, τις ημερομηνίες μετάβασης και επιστροφής και με ποιον ταξιδεύει το παιδί. Η άδεια γενικά αξίζει λιγότερο από την άδεια για αυτό το ταξίδι.
-
Δώστε στοιχεία επικοινωνίας που απαντούν
Έναν αριθμό που χτυπά. Αυτό είναι το κομμάτι που χρησιμοποιούν οι υπάλληλοι, και εκείνο που συχνότερα γράφεται ως αριθμός κλειστός στη διάρκεια της πτήσης.
-
Υπογράψτε, βάλτε ημερομηνία, επισυνάψτε ταυτότητα
Φωτοτυπία του διαβατηρίου του γονέα που συναινεί, όπως απαιτεί η Γαλλία με το δικό της έντυπο. Μια υπογραφή που δεν συγκρίνεται με τίποτα αποδεικνύει ελάχιστα.
-
Ελέγξτε αν πρέπει να είναι ένορκη
Όπου μια χώρα θέλει ένορκη δήλωση αντί για επιστολή, ένα υπογεγραμμένο σημείωμα είναι άλλο έγγραφο και δεν γίνεται δεκτό ως τέτοιο.
Ένα Επώνυμο που Δεν Ταιριάζει με τον Ενήλικα
Το διαβατήριο αποδεικνύει ποιος είναι ο κάτοχός του και ποια χώρα θα τον δεχτεί πίσω. Δεν αποδεικνύει ποιοι είναι οι γονείς του. Στη σελίδα στοιχείων των περισσότερων σύγχρονων διαβατηρίων δεν αναγράφεται ούτε μητέρα ούτε πατέρας, οπότε ένας ενήλικας και ένα παιδί με διαφορετικά επώνυμα είναι, για το σύστημα, δύο άσχετοι άνθρωποι που στέκονται δίπλα δίπλα. Ένας δεύτερος γάμος, μια μητέρα που κράτησε το επώνυμό της, μια υιοθεσία, μια οικογένεια με παιδιά από διαφορετικούς γάμους — καθένα παράγει μια ασυμφωνία απολύτως συνηθισμένη και απολύτως ανεπαλήθευτη από τα χαρτιά που κρατάτε.
Το πιστοποιητικό την κλείνει. Η βρετανική οδηγία λέει στον ενήλικα που συνοδεύει να έχει μαζί του «απόδειξη της σχέσης σας με το παιδί, για παράδειγμα πιστοποιητικό γέννησης ή υιοθεσίας», και προσθέτει τη συγκεκριμένη περίπτωση: «πιστοποιητικό διαζυγίου ή γάμου, στην περίπτωση μονογονέα του οποίου το επώνυμο διαφέρει από του παιδιού». Η αλυσίδα πρέπει να είναι πλήρης — το πιστοποιητικό γέννησης συνδέει το παιδί με έναν γονέα υπό το όνομα που έφερε τότε εκείνος ο γονέας, και το πιστοποιητικό γάμου ή διαζυγίου συνδέει το όνομα αυτό με εκείνο του διαβατηρίου.
Όπου το διαβατήριο καταγράφει τελικά τη γονική σχέση, μπορεί να αντικαταστήσει το πιστοποιητικό. Η Νότια Αφρική, της οποίας οι κανόνες είναι από τους πιο απαιτητικούς παγκοσμίως, παραιτείται από το πλήρες πιστοποιητικό γέννησης όταν «το διαβατήριο του παιδιού περιέχει τα στοιχεία των γονέων του». Αξίζει να κοιτάξετε το δικό σας έγγραφο πριν παραγγείλετε επικυρωμένο αντίγραφο οτιδήποτε.
Όταν Συνοδεύει η Γιαγιά ή ο Δάσκαλος
Η γιαγιά δεν έχει νομική σχέση που να μπορεί να δει ένα σύνορο. Κανένα έγγραφο δεν την ονομάζει γιαγιά του παιδιού, οπότε η απόδειξη είναι μια αλυσίδα δύο πιστοποιητικών: του πιστοποιητικού γέννησης του παιδιού, που κατονομάζει τον γονέα, και του πιστοποιητικού γέννησης εκείνου του γονέα, που κατονομάζει τη γιαγιά. Προσθέστε συναίνεση και από τους δύο γονείς και η γιαγιά κουβαλά περισσότερα χαρτιά από όσα θα κουβαλούσε οποιοσδήποτε γονέας. Η Νότια Αφρική ζητά από συνοδό που δεν είναι γονέας τον ίδιο φάκελο που ζητά από γονέα που ταξιδεύει μόνος, και από ασυνόδευτο παιδί «συναίνεση και από τους δύο γονείς ή νόμιμους κηδεμόνες, επιστολή από τον οικοδεσπότη στη Νότια Αφρική και στοιχεία επικοινωνίας».
Η δασκάλα δεν αποδεικνύει σχέση με κάθε παιδί χωριστά. Παρουσιάζει έναν και μόνο επικυρωμένο κατάλογο, και ο κατάλογος είναι το έγγραφο που διαβάζει το σύνορο.
Οι σχολικές εκδρομές εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν δικό τους εργαλείο, παλαιότερο από όσο περιμένουν οι περισσότεροι. Η απόφαση 94/795/ΔΕΥ του Συμβουλίου επιτρέπει σε ομάδα μαθητών που είναι υπήκοοι τρίτων χωρών αλλά διαμένουν νόμιμα σε κράτος μέλος να ταξιδεύει με επικυρωμένο κατάλογο αντί για ατομικά ταξιδιωτικά έγγραφα: την ομάδα πρέπει να συνοδεύει εκπαιδευτικός και «να προσκομίζει κατάλογο των μαθητών που συνοδεύει, εκδοθέντα από το εν λόγω σχολείο», με φωτογραφίες για τους μαθητές χωρίς δελτίο ταυτότητας με φωτογραφία. Όταν πληρούνται οι όροι, ο κατάλογος αποτελεί «έγκυρο ταξιδιωτικό έγγραφο σε όλα τα κράτη μέλη». Αν το παιδί σας πηγαίνει σε σχολική εκδρομή και κανείς δεν ζήτησε διαβατήριο, συνήθως αυτός είναι ο λόγος — ζητήστε το επιβεβαιωμένο από το σχολείο αντί να το υποθέσετε.
| Περίπτωση | Τι ζητείται | Γιατί |
|---|---|---|
| Και οι δύο γονείς | Το δικό του διαβατήριο του παιδιού | Αποδεικνύονται μόνο ταυτότητα και ιθαγένεια |
| Ένας γονέας | Επιστολή του άλλου, με στοιχεία και αντίγραφο | Ελέγχεται η συναίνεση και δεν φαίνεται σε διαβατήριο |
| Γιαγιά ή φίλος | Επιστολές και των δύο γονέων και πιστοποιητικά | Η συγγένεια δεν φαίνεται σε ταξιδιωτικό έγγραφο |
| Σχολική ομάδα | Ο επικυρωμένος κατάλογος του σχολείου | Τον ονομάζει το δίκαιο της ΕΕ και αρκεί ως έγγραφο |
| Κανείς | Το έντυπο της αεροπορικής και ενήλικας εκατέρωθεν | Ο μεταφορέας αναλαμβάνει επιμέλεια, όχι μόνο ναύλο |
Κράτηση Παιδιού ως Ασυνόδευτου Ανηλίκου
Η κράτηση ασυνόδευτου ανηλίκου δεν είναι ένα κανονικό εισιτήριο με μια σημείωση. Είναι συμφωνία επιμέλειας, και τους όρους τους γράφει η αεροπορική εταιρεία. Διεθνής κανονισμός δεν υπάρχει — οι μεταφορείς δημοσιεύουν δικά τους προγράμματα και αυτά διαφέρουν, οπότε η μόνη εκδοχή που μετρά είναι εκείνη που τυπώνει η εταιρεία με την οποία κάνατε την κράτηση.
Ας πάρουμε ως παράδειγμα ένα δημοσιευμένο πρόγραμμα. Η Delta δεν μεταφέρει καθόλου μόνο του παιδί τεσσάρων ετών ή μικρότερο· τα παιδιά πέντε έως επτά ετών ταξιδεύουν μόνο σε ορισμένες απευθείας πτήσεις· από οκτώ έως δεκατεσσάρων μπορούν να έχουν ανταπόκριση. Οι ανταποκρίσεις περιορίζονται στο δίκτυο της ίδιας της εταιρείας και σε δύο κατονομαζόμενους συνεργάτες, και «το ταξίδι δεν επιτρέπεται στην τελευταία πτήση ανταπόκρισης της ημέρας», επειδή ένα παιδί που μένει στη μέση είναι πρόβλημα που καμία αλλαγή κράτησης δεν λύνει. Ο ενήλικας που το παραδίδει πρέπει «να οδηγήσει τον ασυνόδευτο ανήλικο στην πύλη αναχώρησης και να παραμείνει εκεί μέχρι η πτήση να έχει αφήσει το έδαφος» — όχι μέχρι την επιβίβαση, αλλά μέχρι το αεροσκάφος να είναι στον αέρα, σε περίπτωση που επιστρέψει στην πύλη.
Στην άλλη άκρη φαίνεται η δέσμευση. «Πρέπει να επιδειχθεί έγκυρο έγγραφο ταυτότητας με φωτογραφία και να καταγραφεί η υπογραφή του προσώπου που παραλαμβάνει το παιδί», και η εταιρεία «δεν θα το παραδώσει σε κανέναν άλλον πέρα από το πρόσωπο που κατονομάζεται» στο έντυπο. Αυτό κόβει και προς τις δύο κατευθύνσεις: είναι η προστασία που πληρώνετε, και είναι ο λόγος που μια αλλαγή της τελευταίας στιγμής στο ποιος παραλαμβάνει γίνεται τηλεφώνημα στην εταιρεία και όχι μήνυμα στην οικογένεια. Δώστε το όνομα του προσώπου που παραλαμβάνει όπως ακριβώς το γράφει η ταυτότητά του, και προειδοποιήστε το ότι θα του ζητηθεί υπογραφή.
Τι Παίρνετε Μαζί Σας και Πού το Φυλάτε
Όλα μαζεύονται σε έναν μικρό, βαρετό σωρό. Διαβατήρια για κάθε άτομο, ακόμη και για το μικρότερο. Το πιστοποιητικό γέννησης — το πλήρες, που κατονομάζει τους γονείς, όχι το σύντομο απόσπασμα — παντού όπου ένα επώνυμο διαφέρει ή ο ενήλικας που συνοδεύει δεν είναι γονέας. Το πιστοποιητικό γάμου ή διαζυγίου που εξηγεί μια αλλαγή ονόματος. Την επιστολή συναίνεσης, σε χαρτί, υπογεγραμμένη, με αντίγραφο του εγγράφου ταυτότητας του απόντος γονέα. Δικαστική απόφαση ή πιστοποιητικό θανάτου όπου ένας γονέας δεν μπορεί να συναινέσει, επειδή αυτή είναι η υποκατάσταση που δέχονται τα συστήματα.
Έπειτα φωτογραφίστε τα όλα, βάλτε τις εικόνες εκεί όπου φτάνουν και οι δύο γονείς, και κρατήστε τον απόντα γονέα σε ετοιμότητα τις ώρες γύρω από την πτήση. Αυτό το κομμάτι εξαρτάται σιωπηλά από ένα τηλέφωνο που δουλεύει τη στιγμή που προσγειώνεστε και όχι μία ώρα αργότερα — τα δεδομένα για τη χώρα στην οποία μπαίνετε κλείνονται εκ των προτέρων όπως ακριβώς κλείστηκε και η πτήση.
Φτάστε με το τηλέφωνο ήδη ενεργό Διαλέξτε τη χώρα του ταξιδιού και ρυθμίστε τα δεδομένα πριν πετάξετε, ώστε ο φάκελος με τα έγγραφα να ανοίγει στο γκισέ και όχι μετά.Συχνές Ερωτήσεις
Χρειάζεται ένα Μωρό Δικό του Διαβατήριο;
Ναι, ουσιαστικά παντού. Ο κανόνας της ΕΕ «ένα άτομο — ένα διαβατήριο» ισχύει από το 2012, και η αρχή της Σιγκαπούρης αναφέρει ότι όλοι οι ταξιδιώτες «ανεξαρτήτως ηλικίας» χρειάζονται έγγραφο εκδοθέν ατομικά. Λίγων εβδομάδων ζωή αρκεί για να χρειάζεται βιβλιάριο και φωτογραφία.
Είναι Ποτέ Υποχρεωτική από τον Νόμο η Συναίνεση;
Σε ορισμένα μέρη ναι. Η Γαλλία απαιτεί επίσημη εξουσιοδότηση για Γάλλο ανήλικο που φεύγει χωρίς γονέα, και η Νότια Αφρική ένορκη δήλωση αντί για επιστολή όταν ταξιδεύει μόνο ο ένας γονέας. Αλλού συνήθως δεν κατονομάζεται στον νόμο και ζητείται έτσι κι αλλιώς, γι' αυτό το να την έχετε μαζί σας δεν κοστίζει τίποτα, ενώ η απουσία της μπορεί να κοστίσει το ταξίδι.
Μπορώ να Γράψω την Επιστολή στο Αεροδρόμιο;
Μπορείτε να τη γράψετε, αλλά τότε είναι το λάθος έγγραφο. Η αξία βρίσκεται στην υπογραφή του απόντος γονέα και σε αντίγραφο του εγγράφου ταυτότητάς του, και κανένα από τα δύο δεν μπορεί να παραχθεί από τον γονέα που στέκεται στο γκισέ. Όπου απαιτείται ένορκη δήλωση, πρέπει επιπλέον να δοθεί ενώπιον προσώπου εξουσιοδοτημένου να τη λάβει.
Τι Γίνεται αν ο Άλλος Γονέας Δεν Βρίσκεται;
Τα συστήματα που απαιτούν συναίνεση κατονομάζουν και τα υποκατάστατα. Η Νότια Αφρική δέχεται δικαστική απόφαση που παραχωρεί πλήρη γονική μέριμνα ή κηδεμονία, ή πιστοποιητικό θανάτου γονέα που είναι καταχωρισμένος στο πιστοποιητικό γέννησης. Στο Ηνωμένο Βασίλειο η εναλλακτική είναι η άδεια του δικαστηρίου. Και τα δύο θέλουν χρόνο, οπότε τακτοποιήστε το μήνες πριν από μια κράτηση.
